Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar
Prof. Dr. Bilal SAMBUR
Prof. Dr. Bilal SAMBUR
Yeni küresel tehdit: Beyaz Faşist Terörizm
Abdulbaki ÇAĞATAY
Abdulbaki ÇAĞATAY
CAMİ ŞEHİTLERİ DUASI
Nevzat KAYA
Nevzat KAYA
SON FİRAVUN
Ömer Naci YILMAZ
Ömer Naci YILMAZ
ÇANAKKALE RUHUNU BİZ UNUTTUK ONLAR UNUTMADI
Mustafa AYGÜN
Mustafa AYGÜN
YENİ ZELANDA KATLİAMI VE MİSYONERLİK
Ali BULAÇ
Ali BULAÇ
Süruş´un İkinci Hali´nden “Kelam-ı Muhammed”; Vahiy ve ilham, peygamber ve şair
Enes TARIM
Enes TARIM
OTORİTER SEÇİLMİŞLİK
Mehmet BEYHAN
Mehmet BEYHAN
Fırtınayı Kucaklamak
Ramazan KAYAN
Ramazan KAYAN
Benden geçti artık!
Aziz DARICI
Aziz DARICI
Asi dostum…
Bülent ACUN
Bülent ACUN
Büyük çınarın gölgesinde irfan sohbetleri
Muhammet YETİŞ
Muhammet YETİŞ
ADALET Mİ, MASLAHAT MI?
Nejdet DEMİREL
Nejdet DEMİREL
FETÖ ve rehabilitasyona muhtaç insanlar
Halil ÇİFTÇİ
Halil ÇİFTÇİ
Hz.İsa´nın Akibeti
Engin GÜLTEKİN
Engin GÜLTEKİN
EĞİTİM SOSYOLOJİSİ VE DİRİLİŞ NESLİNİN AMENTÜSÜ
Mustafa DOĞU
Mustafa DOĞU
TREN METAFORU
 Dr. Ali YALÇIN
Dr. Ali YALÇIN
BİRLİKTELİKTE DEĞERLER TEMELLİ VASAT DURUŞ
Ümit AKTAŞ
Ümit AKTAŞ
Bu Kez Mizansen Eksik mi Kaldı?
Davut GÜLER
Davut GÜLER
Medine Sözleşmesi Bağlamından Birlikte Yaşamanın Mümkünlüğü! (1) *
Seyit Ahmet UZUN
Seyit Ahmet UZUN
Kokuşan İnsanlık
Selvigül ŞAHİN
Selvigül ŞAHİN
Zindandan şehadete yürüyenlere dua!..
Yusuf YAVUZYILMAZ
Yusuf YAVUZYILMAZ
İSLAMIN SOL YORUMU OLABİLİR Mİ? -HASAN HANEFİ VE NURETTİN TOPÇU ÖRNEĞİ- (2)
Ramazan Keskin
Ramazan Keskin
ADALET
Necip CENGİL
Necip CENGİL
Değer bilerek yaşamak
Mahmut HAMDERCİ
Mahmut HAMDERCİ
"Sosyal Belediyecilikte MİLLİ GÖRÜŞ Yerel Yönetim Örnekliği" Kitabının Yazarı Mahmut Hamdemirci´nin Seçim Değerlendirilmesi (1)
Mehmet AKTAŞ
Mehmet AKTAŞ
Çalın Davulları Çaydan Aşaya...
F. Yılmaz ALTUNÖZ
F. Yılmaz ALTUNÖZ
DİSK, HAK-İŞ, MEMUR-SEN
Hasan ŞEREFOĞLU
Hasan ŞEREFOĞLU
Sana Yapılmak İstemediğini Neden Bana Yapıyorsun
Abdülhamit KAHRAMAN
Abdülhamit KAHRAMAN
Anadolu Gerçekten Çok Dolu
Necla Arpa GÜLAÇAR
Necla Arpa GÜLAÇAR
Hafızalardaki Kara Leke
Cafer AKDENİZ
Cafer AKDENİZ
Seçim ve Adalet
Cüneyt TORAMAN
Cüneyt TORAMAN
17/25 Aralık Kumpası!
Sait ALİOĞLU
Sait ALİOĞLU
Deizm ve ‘Dindarlık´
Şakir KURTULMUŞ
Şakir KURTULMUŞ
Yeni Devir Kültür Edebiyat Sayfaları Arasında…
Ramazan DEVECİ
Ramazan DEVECİ
İmam Humeyni Düşüncesinde ve İslam Devrimi´nin 40 Yıllık Sürecinde İslami Vahdet
Turan YAMAN
Turan YAMAN
Muhammed Tayyip Okiç: Hocaların Hocası
Mustafa GÜL
Mustafa GÜL
Hiçbir Nebi, Bir Dakika Sonrayı Bilemez
Bayram YILMAZ
Bayram YILMAZ
Çiçero “Bir gün bir Türk…”
Nuri YILMAZ
Nuri YILMAZ
Belediye Seçimlerinden Ne Kadar Ümitli Olalım?
Hasan POSTACI
Hasan POSTACI
Bir İktidar Alanı Olarak Yerel Yönetimler
İbrahim GEZER
İbrahim GEZER
Gideceği Yeri Bilmeyen Kaptanlar Diyarı…
Ferhat Özbadem
Ferhat Özbadem
Beyni-Tezkiretü´ş-şu`ar
Ziya GÜNDÜZ
Ziya GÜNDÜZ
Büyük Yürüyüşler Okumakla Başlar!
Dr. Necmettin Acar
Dr. Necmettin Acar
Suudi Rejimini Bekleyen Asıl Tehlike Taht Kavgaları
Esat HOCALAR
Esat HOCALAR
Manzarayı Umumiye
Muhittin BAĞCI
Muhittin BAĞCI
Uyanış
Celal TAHİR
Celal TAHİR
Ehliyet, Liyakat ve Sadakat
Mustafa Sefa ÇAKIR
Mustafa Sefa ÇAKIR
Ey Aziz Öğretmen!
Yakup GÜLER
Yakup GÜLER
Darbelerle Gelişen Türkiye!
Nusret AYDEMİR
Nusret AYDEMİR
EĞİTİM SERENCAMIMIZ!
Serdar ÇALIŞ
Serdar ÇALIŞ
ZAM.....
Zeynep HAŞEMİ
Zeynep HAŞEMİ
İyilik Meşalesi
Mesut AYDIN
Mesut AYDIN
Bir Eğitim Ayı Ramazan (HUTBE)
Nezir ERGENÇ
Nezir ERGENÇ
İnsan Hayvanla mı Yoksa Tanrıyla mı Kıyaslanmalı?
Mehmet DEVECİ
Mehmet DEVECİ
Umre Ziyaretimizden Notlar/3
Nusret AYDEMİR
Nusret AYDEMİR
Yürüyüş (İstikamet)
Mehmet M. GÜLAÇAR
Mehmet M. GÜLAÇAR
BAŞIMIZDA KULAK İSTİYORUZ
Hacı TÜRKAN
Hacı TÜRKAN
Erdoğan Semboldür
Fedakar KIZMAZ
Fedakar KIZMAZ
Raşel, Sen İnsanı Dinden İmandan Edersin!..
Fehmi DEMİRBAĞ
Fehmi DEMİRBAĞ
Ayla Seni Seviyorum
Dr. Yunus ÇOLAKOĞLU
Dr. Yunus ÇOLAKOĞLU
İslam Dünyasında Şiddet ve Mikro Nüfuz Alanları
Mehmet ŞEREFOĞLU
Mehmet ŞEREFOĞLU
Bir Taşeronun Rüyası Olan Kadro
Esan GÜL
Esan GÜL
Çocuklarımız ve Adalet
Aslan DEĞİRMENCİ
Aslan DEĞİRMENCİ
Selahaddin Eyyubi´siz Ortadoğu Arayışı
Said Alioğlu
Said Alioğlu
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
İstanbul için namaz vakitleri
İmsak Güneş Öğle İkindi Akşam Yatsi
06:34 08:20 13:17 15:37 17:55 19:29
Dal rüzgarı affetmiştir ama, kırılmıştır bir kere.

Konfüçyus
DOLAR
5.4345
EURO
6.1114
Medine Sözleşmesi Bağlamından Birlikte Yaşamanın Mümkünlüğü! (1) *
birlikte yaşamak mümkün mü sorusunun cevabını Resulullah´ın Medine dönemi ve “Medine Vesikası” bağlamından arayacağız.
Tarih: 11.3.2019 01:58:35
Davut GÜLER

İnsan yerküreye indiğinden bugüne bir arada yaşamanın çabası içinde olmuş ve bir gerçeklik olarak birliktelikler peygamberler, bilge adamlar ve yönetici kesimlerce hep insanlığa önerilmiştir. İslam öğretisinde ilk insan ilk peygamberdir, gerek ilâhi kitaplar gerekse de diğer ideolojiler insanlığın bu hikayesini kendi bilgi kaynaklarından ilham alarak anlatmaktadırlar.

Konumuz gereği birlikte yaşamak mümkün mü sorusunun cevabını Resulullah´ın Medine dönemi ve “Medine Vesikası” bağlamından arayacağız.

İnsanlık tarihi genel anlamda birlikte yaşamanın tarihi diyebiliriz. Kur´an bize insanların birlikte yaşamalarının örnekliğini peygamber kıssalarını anlatarak öğretiyor. Peygamberler kendi toplumlarını Allah´ın birliğini onaylayarak ona ibadet etmeye davet etmişlerdir. Bu davet Peygamber (as)´la son bulmuştur. Peygamber (as)´ın 23 yılık mücadelesi bizim için her zaman yol göstericidir. Gerek 13 yıllık Mekke (Akabe 1. ve 2. Biatları) ve gerekse 10 yıllık Medine yani 23 yıllık dönemde ki; “sözleşme ve biatlar” yolgösterici olacaktır.

Öncelikle Türkçe´ de “sözleşme” olarak ifade edilen bu kelime Arapça´ da ilgili olduğu alanlara göre; vesika, misak, ahid, akid ve biat gibi bu terimler, anlam itibarıyla bilinç sahibi objektif varlıklar arasında düzenlenmiş ilişki biçimini yansıtmaktadır.

/resimler/2019-3/11/0606089312978.jpg

Gerek “Medine Vesikası” gerekse “Medine Sözleşmesi” olarak adlandırılan bu durum Peygamber (as)´ın Medineye “Hicret”inden sonra ki ikinci büyük eylemidir diyebiliriz. Tarihi kaynaklar gösteriyor ki; Peygamber (as)´ın Medine´ye gelir gelmez yaptığı işlerden biri, muhacirleri yerleştirmek, onların ve ailelerinin gündelik ihtiyaçlarının karşılanması için gerekli tedbirleri alması oldu. Bu amaçla Medineli (Ensar) ile Mekkeli (Muhacir) Müslümanlar arasında sosyal ve ekonomik bir dayanışma ve yardımlaşma ilişkisini tesis etmek. Buna “mu-âhât=kardeşleşme” adı verildi. Hicret´in ilk günlerinde bu kardeşleşme organizasyonuna 45´i Ensar´dan, 45´i Muhacirler´den olmak üzere 90 kişi katıldı. Kaynaklarımız bu ilk teşebbüste birbiriyle kardeş olmayan tek bir muhacirin kalmadığını bildirmektedir.

Tarihçiler Peygamber (as)´ın yine Hicret´in ilk yılında, yani m. 622´de (Medine Vesikası)´nı imzalandığını kabul eder. İbn Hişam ve Ebu Ubeyd´in eserlerinde düz ve yekpare bir metin iken, Wellhausen onu 47 maddeye ayırmış, daha sonraları Hamidullah, kimi maddeleri kendi içlerinde bölerek bu sayıyı 52´ye çıkarmıştır.

 “Medine Sözleşmesi” modern termolojiye göre; “Medine Anayasası”dır. Ünlü tarihçi merhum Hamidullah “Anayasa” kavramını kullanıyor. İtalyan tarihçi Caetani´nin daha farklı bir değerlendirmesi olsa da , (Caetani, III, 112), Hamidullah Hoca´nın tespiti daha anlamlı; “bu anayasa, ilk İslam Devletinin Anayasası olmasından başka, aynı zamanda yeryüzünde bir devletin vazettiği ilk yazılı anayasa olma özelliğine ve ayrıcalığına da sahiptir” der.  (Hamidullah, İslam Peygamberi I. cilt, 189)

Medine Sözleşmesi; dünya üzerinde "Ma´ruf"un yerleştirilmesi ve "Münker"in ortadan kaldırılması için çalışan ve bunu kendilerine en yüksek ahlaki bir amaç seçen Müslümanlar´ın sözleşmesidir. Müslümanların, hırsızlar ve iktidarlarını zulüm üzerine bina eden zorbalarla herhangi bir uzlaşmaya girme veya bir sözleşme akdetme gibi bir düşünce ve teşebbüsleri olamaz. Çünkü -Kur´an´ın vurguladığı gibi- ancak ortak çabalarla yaşanması mümkün olan sosyal hayatta sürdürülebilir ilişkilerin temeli "yardımlaşma"dır. "Zulüm, haksızlık, günah ve düşmanlık" üzerine kurulu yardımlaşmalar meşru ve makbul olmadığına göre, bütün yardımlaşmaların esasını "ortak iyilikler (Birr) ve takva" teşkil etmelidir (5/Maide, 2).

Müslüman toplum, her durumda Allah´a ve öteki insanlara misak veya ahid verirler ve daima bunlara özenle sadakat gösterirler. Müslüman toplumun her dönemde en önemli misyonlarından biri önce insana, zaman öncesi zamanda Allah´a verdiği misakı hatırlatmaları ve buna bağlı kalmaya çağırmalarıdır. Çünkü açıktır ki, insanlar hem Allah´ı hem de Allah´a verdiği sözü unutmuş görünmektedir. İkinci önemli misyonları, -kendi inançlarına uygun ve karşılıklı rızaya dayalı olması kaydıyla- hem kendi aralarında hem de farklı kimliklere mensup "öteki insan toplulukları"yla ahlak, adalet ve özgürlük gibi "Ma´ruf" esaslar ve idealler çerçevesinde sözleşmeler imzalamalarıdır.

Müslüman Toplumun Allah´la ve "Ötekiler"le Sözleşmesi

Türkçe´de "Sözleşme" olarak ifade edilen kelimenin, Arapça´da düzenleyici bir faaliyet olarak ilgili olduğu alanlara göre birkaç anlamı var. Bu anlam grubu şu farklı kelimelerle ifade edilir: Misak, Ahid, Akid, Biat... Her dört terim şuur sahibi objektif varlıklar arasında belli bir bilinç sonucu düzenlenmiş ilişkiler biçimini yansıtmak üzere kullanılır.

/resimler/2019-3/11/0607272595695.jpg

"Objektif varlıklar" deyimini kullanılmasının sebebi, düzenli ilişkinin sadece insanlar arasında sürüp gitmekle sınırlı olmamasını özellikle belirtmek içindir. Zira ontolojik olarak ilk ve en önemli "sözleşme"ye dayalı karşılıklı ilişki Allah ile insan arasında vuku bulmuştur. İlk bakışta Allah´ın insan´la bir sözleşme imzalamış olması garip gelebilir. Çünkü sözleşmede karşılıklı istek ve arzuların özgürce beyan edilmesi ve tarafların kendi istek ve arzularını karşılıklı olarak birbirlerinin nezdinde tasdik ettirip benimsetmesi gibi bir durum sözkonusudur. Kuşkusuz Allah, mutlak güç ve irade sahibi müstağni bir Yaratıcı (Halık) olarak hiçbir varlıkla herhangi bir pazarlığa girişme durumunda değildir. O´nun "la yüs´el ve fa´alün li ma yurid" vasıfları herhangi bir sözleşme akdetmeyle çelişir. Ancak buna rağmen Allah´ın insanlardan misak alması ve onlara misak vermesinin gerisinde yatan çok önemli sebepler var ki, bunların başında insan eylemlerinin ahlaki özgürlük temelinde gerçekleşmesi ve her bir eylemin insana bir hak ve yükümlülük getirmesi ve dolayısıyla "Allah´ın aleyhinde bir delil" öne sürülmemesi gelmektedir. Bu, birçok dinin teolojik çerçevesinde ve özellikle eski Yunan din kültüründe müşahede edildiği gibi Allah´ı insan karşısında ceberut/despot, kıskanç, ketum, asık suratlı ve insana karşı anlayışsız bir tanrı olmaktan çıkarır; aksine insanın sahip olduğu irade ve özgürlüğün yine Allah tarafından insana verilmiş bir bağış (lütuf ve ihsan) olduğunu gösterir.

Çok daha çarpıcı olanı, insan özgürlüğünün sınırları dahilinde, kendisine bağışta bulunan Allah´ın varlığını inkâr etme ve onun taleplerine karşı çıkma yetisinin bile dahil olmasıdır ki, inkarcılar da zaten bu sahip oldukları yetiyi, özgürlüğü kullanarak Allah´ı inkâr edebilmekte ve O´nun gösterdiği "yol"dan sapabilmektedirler. Eğer insana hiçbir özgür alan tanınmasaydı, inkâr ve sapkınlık da olmayacak; insan Allah´ın iradesi karşısında rüzgârın önünde sürüklenen bir yaprak gibi olacaktı. Bu durumda özgürlük olmayacağından, insan da "mümkün" olmayacaktı.

Burada "hak" ve "özgürlük" kavramları üzerinde bir parça durmakta yarar var. İnsanın aldığı kararlar ve yaptığı tercihler ile sahip olduğu temel haklar arasında çok önemli bir ilgi sözkonusudur. Sual şu:

Peygamberler´ in diliyle tebliğ edilen hakikatlerin her biri temel bir hakikat iken, nasıl oluyor da insan bunların hakikat değerini inkâr edebilir ve bu hakikatlere aykırı fiillerde bulunabilir? Üstelik Kur´an açık bir şekilde "Din´de zorlama yoktur"  (2/Bakara, 256), demektedir. Eğer dinde zorlama yoksa, insan "din seçimi"nde "özgür" demektir. Yani önüne konan seçeneklerden birini seçebilir. Seçim her hâlükârda insani özgürlüğün kullanılmasını gerektirmektedir. İnsan da zaten özgür bir varlık olarak yaratılmıştır. Bu durumda din seçimi bir özgürlüğün kullanımıdır. Seçimden, yani özgürlüğün kullanılmasından sonra, insanın seçtiği bir dine göre yaşamaya başlaması onun "hak"kını temellendirir.

Eğer bir insana özgür seçim imkânı verilmiyorsa, özgür bir yaşama biçimini seçme hakkı da verilmiyor demektir. Bu durumda "hakikate rağmen bir yaşama biçimini seçmek" aslında hakikate karşı bir suç olduğundan bu bir hak değil, bir özgürlüktür. Başka bir ifadeyle, insanların Allah´ın Peygamberler aracılığıyla tebliğ ettiği dinlere aykırı yaşamaları mümkün ise, bu onların hakkı değil -zira hak olan şey hakikate ve Allah´ın muradına aykırı olamaz- özgürlüklerini kullanmaları dolayısıyla mümkün olabilmektedir. Çünkü bu özgürlük kullanılmadığı sürece insan yaptıklarının hiçbirinden sorumlu olamaz; eğer fiillerinden sorumlu olacak, muahezeye çekilecek ve bir cezaya müstahak olacaksa, özgürlüğünü kullanabilmesi gerekmektedir. Aynı şekilde ancak özgürlüğünü doğru istikamette kullandığı zaman ödülü de hakketmektedir. Fiillerin yaratıcısı Allah olsa bile baskı altında Müslümanca yaşamaya zorlanmış bir insanın, belki "Allah´ın aleyhinde delil" öne sürmesi mümkün olmaz, ama yaptıklarından ve yaşadıklarından dolayı ödül alması da beklenemez. Ödül ve ceza, özgürlüğün bedelidir.

/resimler/2019-3/11/0613081664925.jpg

Bilinçli her Müslüman, öncelikle meta-kozmik "bir zaman evresi"nde Allah´la imzaladığı sözleşmeyi unutmaz. Dahası, karşılıklı olarak "Allah´ın ona verdiği misak ile onun Allah´a verdiği misak" onun ötekilerle ilişkisinin hem temelini hem şeklini düzenleyecek her türden Misak, Ahid, Akid ve Biat´ın ruhunu teşkil eder. Ancak çoğunlukla insanlar bu ilk verdikleri ahdi unuturlar, unutmaya eğilimli yaşarlar: "Andolsun, biz bundan önce Adem´e ahid vermiştik, fakat o unutuverdi. Biz onda bir kararlılık bulmadık."  (20/Taha, 115.)

Müslümanlar sözlerini unutmaz, ahitlerine vefa gösterirler. Bu açıdan denebilir ki, bir Müslüman´ın hayatı sözleşmelerden ibarettir. Bu anlatılanlardan şu sonuç çıkmaktadır: Bir Müslüman´ın titizlikle riayet ettiği iki sözleşme türü var: Bunlardan biri Allah´la yaptığı sözleşme; diğeri "öteki insanlar"la olan sözleşmedir. "Ötekiler"i de Hz. Ali (r.a.)´nin güzel formülasyonuyla "Din´de bize kardeş olan Müslümanlar" ve "yaratılışta bize eş (ve eşit) olan gayrimüslimler" şeklinde tasnif etmek mümkün. Müslüman olsun olmasın, öteki olan herkesle ilişkimizin temelini hukuk tayin eder.

Allah ile sözleşme

Allah ile olan sözleşmenin esası, insanların dünya hayatında Allah´a misak vermeleri, O´nun Kitab´ına ve içindeki hükümlere riayet edeceklerine dair taahhütte bulunmaları, varlığın ahlaki yasasına ve hassas düzenine saygılı davranmaları ve ahitlerini tam olarak yerine getirme konusunda azimli olmalarıdır. Buna "Misakü´l-Kitab" adı verebilebir.  (Bkz. 7/A´raf, 169.) Bunun muhtevası şudur: Allah´a hiçbir şeyi ortak koşmamak; O´na ve emirlerine itaat etmek, elçilerini doğrulamak ve onların siyer ve sünnetlerini izlemek ve daima Ma´ruf üzere hareket edip Münker olan her şeye karşı çıkmak. Bu, aynı zamanda en üstün iyilik, takva, hayır ve fayda, yani Birr´dir:

"Yüzlerinizi doğuya ve batıya çevirmeniz Birr değildir. Birr; Allah´a, ahiret gününe, meleklere, Kitaba ve peygamberlere iman eden; mala olan sevgisine rağmen yakınlara, yetimlere, yoksullara, yolda kalmış kimselere, isteyip dilenene ve (özgürlükleri için) kölelere veren; namazı dosdoğru kılan, zekâtı veren ve asitleştiklerinde ahitlerine vefa gösteren ile zorda, hastalıkta ve savaşın kızıştığı zamanlarda sabredenler (in tutumudur.) İşte bunlar doğru olanlardır ve takva sahibi olanlar da bunlardır." 7 (2/Bakara, 177)

Sözleşmeye konu olan Misakü´l-Kitab´ın tek tek sayılan hükümleri, beşeri-sosyal hayatın devamının kendisiyle mümkün ve kaim olduğu insan ilişkilerini düzenleyen hukukun ruhu olup, daha önce din tebliğ etmiş bütün peygamberlerin de tekrar ettiği en yüksek ahlaki ilkelerdir. Hz. Adem´e ve Hz. Nuh´a, Hz. İbrahim´e ve Hz. Musa´ya, Hz. İsa´ya (aleyhimüsselam) ve Hz. Muhammed (s.a.)´e hep aynı ahlaki ilkeler öğretildi ve onlardan insanlara tebliğ etmeleri istendi. Semavi dinlerin ve bu dinleri öğreten kutsal kitapların özü bu ahlaki çerçevenin ihtiva ettiği ilkelerden başkası değildir. İşte insanlar, bunlara riayet ettikleri zaman Allah´a verdikleri sözü yerine getirmiş olurlar.

Allah´a verdiği sözü yerine getirenler, tabiatla, canlılarla ve bir bütün olarak varlık alemindeki her şeyle barış içinde yaşarlar; çünkü "Silm"e girmek üzere Allah´la sözleşmişlerdir; silm, Allah´la, tabiatla ve diğer insanlarla barış ve uyum içinde yaşamaktır. Tasavvuf terminolojisinde bunun formülasyonu şudur: "Allah´a muhabbet ve ibadet, mahlukata merhamet ve hizmet." Yani Allah´a verdiği misakın bilincinde olan ve Silm´e girmiş bulunan bir insan, Allah´a sevgi duyar ve O´na kulluk eder; bütün yaratıklara merhametli davranır, insanlara da fayda ve maslahatlarına yarayacak şekilde hizmet eder.

İnsan, ahdini yerine getirmediği zaman, ahdin bozulmasıyla insan ile varlık/tabiat arasındaki barış ve uyum da bozulur. Hz. İbrahim´in oğlu Hz. İshak´ın şöyle dediği anlatılır:

"Yer kurur ve gücünü kaybeder; dünya eriyip biter, gökler yerle birlikte güç kaybeder; yer, sakinlerinin altında kirli yatar; çünkü (insanlar) yasalarını çiğnemişlerdir; kuralları ihlal etmişler, ezeli ahdi yıkmışlardır; bundan dolayı bir lanet yeri harabeye çevirmiş, orada yaşayanlar da perişan olmuşlardır."  (İsaiah, 24: 4-6)

*  Bu çalışmada "Ahmet İnsel, Ali Bulaç´ın Çoğulcu Ümmet Tasarımı Üzerine: Totalitarizm, Medine Vesikası ve Özgürlük, Birikim Dergisi, Mayıs-1992, sayı: 37, s.30 vd." çoğunlukla bu kaynaktan yararlandım. (d.g)

 

Anahtar Kelimeler: Mekke, Dönemi
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Yazarın Diğer Yazıları
Ölümün Diriltici Mesajı (17 Aralık 2018 - Pazartesi)
Adalet, Mizan ve Kitap Dengesi (08 Ekim 2018 - Pazartesi)
24 Haziran Mesajları (25 Temmuz 2018 - Çarşamba)
TÜRKİYE´NİN AFRİN HAREKÂTI (23 Mart 2018 - Cuma)
Duyarlılık Çağrısı (31 Ekim 2017 - Salı)
Cem Küçük ve Avanesi Ne Demek İstiyor? (18 Mayıs 2017 - Perşembe)
Haber Duruş yayına başlarken (01 Mayıs 2015 - Cuma)
Sayfa: