Çok Okunanlar
Çok Yorumlananlar
Mehmet BEYHAN
Mehmet BEYHAN
Soçi Zirvesi´ne karşı Varşova Konferansı
Aziz DARICI
Aziz DARICI
Düşünceye İffet ve Hayâ Gerek /1
Şakir KURTULMUŞ
Şakir KURTULMUŞ
Yeni Devir Kültür Edebiyat Sayfaları Arasında…
Necip CENGİL
Necip CENGİL
Eleştiriyi İhanet Olarak Görmek
Ramazan DEVECİ
Ramazan DEVECİ
İmam Humeyni Düşüncesinde ve İslam Devrimi´nin 40 Yıllık Sürecinde İslami Vahdet
Ramazan Keskin
Ramazan Keskin
SALÂT-NAMAZ (1-5)
Ali BULAÇ
Ali BULAÇ
Abdülkerim Süruş ve Kelam-ı Muhammed
Prof. Dr. Bilal SAMBUR
Prof. Dr. Bilal SAMBUR
İran Devrimi´nin kırkıncı yıldönümü
Turan YAMAN
Turan YAMAN
Muhammed Tayyip Okiç: Hocaların Hocası
Ömer Naci YILMAZ
Ömer Naci YILMAZ
Domates biber patlıcanla gelen kuyruk acısı
Seyit Ahmet UZUN
Seyit Ahmet UZUN
Eşekleşme ve Ailede Sorun
Ramazan KAYAN
Ramazan KAYAN
Filistin´de Kız İstemek
Abdulbaki ÇAĞATAY
Abdulbaki ÇAĞATAY
Enbiya Yurdu Kudüs, Müslümanların 3000 Yıllık Başkentidir İşte Delili!
Bülent ACUN
Bülent ACUN
Üsküdar Kitap Fuarı´ndan
Mustafa GÜL
Mustafa GÜL
Hiçbir Nebi, Bir Dakika Sonrayı Bilemez
Enes TARIM
Enes TARIM
İnsan Hakları ve Din
Bayram YILMAZ
Bayram YILMAZ
Çiçero “Bir gün bir Türk…”
Abdülhamit KAHRAMAN
Abdülhamit KAHRAMAN
Eleştiri Bir Nimettir
F. Yılmaz ALTUNÖZ
F. Yılmaz ALTUNÖZ
Önceliklerimiz
Mustafa AYGÜN
Mustafa AYGÜN
Değerler Eğitimi İle “Değerli” Nesiller Yetiştirilebilir mi?
Nejdet DEMİREL
Nejdet DEMİREL
Filipin Moro Müslümanları ve Gözden Kaçanlar
Sait ALİOĞLU
Sait ALİOĞLU
Irkçılık ve Ulusalcılık…
Yusuf YAVUZYILMAZ
Yusuf YAVUZYILMAZ
İslam´ın Sol Yorumu Olabilir mi? -Hasan Hanefi ve Nurettin Topçu Örneği-1
Nevzat KAYA
Nevzat KAYA
Furkan Cemaati Provokasyonu!
Mehmet AKTAŞ
Mehmet AKTAŞ
Ben İnsanım!..
Cüneyt TORAMAN
Cüneyt TORAMAN
17/25 Aralık Kumpası!
Nuri YILMAZ
Nuri YILMAZ
Belediye Seçimlerinden Ne Kadar Ümitli Olalım?
Hasan POSTACI
Hasan POSTACI
Bir İktidar Alanı Olarak Yerel Yönetimler
İbrahim GEZER
İbrahim GEZER
Gideceği Yeri Bilmeyen Kaptanlar Diyarı…
Selvigül ŞAHİN
Selvigül ŞAHİN
Malatya´nın Gençlerinin Yüreklerinden Akan Mektuplar
Ferhat Özbadem
Ferhat Özbadem
Beyni-Tezkiretü´ş-şu`ar
Mustafa DOĞU
Mustafa DOĞU
Şemşamer Mezhepliler!
Hasan ŞEREFOĞLU
Hasan ŞEREFOĞLU
Şiddet Sarmalında İstikamet Kaybetmek
Davut GÜLER
Davut GÜLER
Trump´ın Suriye´den Çekilme Kararı ve Muhtemel Gelişmeler
 Dr. Ali YALÇIN
Dr. Ali YALÇIN
Müslümanlar Açısından Yüzün Yeniden İnşası
Cafer AKDENİZ
Cafer AKDENİZ
Darbe ve Direniş
Ziya GÜNDÜZ
Ziya GÜNDÜZ
Büyük Yürüyüşler Okumakla Başlar!
Necla Arpa GÜLAÇAR
Necla Arpa GÜLAÇAR
İnsan ve Hürriyet
Dr. Necmettin Acar
Dr. Necmettin Acar
Suudi Rejimini Bekleyen Asıl Tehlike Taht Kavgaları
Esat HOCALAR
Esat HOCALAR
Manzarayı Umumiye
Muhammet YETİŞ
Muhammet YETİŞ
Gençliğin Gidişatı ve Furkan Doğan Örnekliği
Ümit AKTAŞ
Ümit AKTAŞ
“Diriliş Pastası”
Muhittin BAĞCI
Muhittin BAĞCI
Uyanış
Celal TAHİR
Celal TAHİR
Ehliyet, Liyakat ve Sadakat
Mustafa Sefa ÇAKIR
Mustafa Sefa ÇAKIR
Ey Aziz Öğretmen!
Yakup GÜLER
Yakup GÜLER
Darbelerle Gelişen Türkiye!
Nusret AYDEMİR
Nusret AYDEMİR
EĞİTİM SERENCAMIMIZ!
Serdar ÇALIŞ
Serdar ÇALIŞ
ZAM.....
Zeynep HAŞEMİ
Zeynep HAŞEMİ
İyilik Meşalesi
Mesut AYDIN
Mesut AYDIN
Bir Eğitim Ayı Ramazan (HUTBE)
Nezir ERGENÇ
Nezir ERGENÇ
İnsan Hayvanla mı Yoksa Tanrıyla mı Kıyaslanmalı?
Mehmet DEVECİ
Mehmet DEVECİ
Umre Ziyaretimizden Notlar/3
Nusret AYDEMİR
Nusret AYDEMİR
Yürüyüş (İstikamet)
Mehmet M. GÜLAÇAR
Mehmet M. GÜLAÇAR
BAŞIMIZDA KULAK İSTİYORUZ
Hacı TÜRKAN
Hacı TÜRKAN
Erdoğan Semboldür
Fedakar KIZMAZ
Fedakar KIZMAZ
Raşel, Sen İnsanı Dinden İmandan Edersin!..
Fehmi DEMİRBAĞ
Fehmi DEMİRBAĞ
Ayla Seni Seviyorum
Dr. Yunus ÇOLAKOĞLU
Dr. Yunus ÇOLAKOĞLU
İslam Dünyasında Şiddet ve Mikro Nüfuz Alanları
Mehmet ŞEREFOĞLU
Mehmet ŞEREFOĞLU
Bir Taşeronun Rüyası Olan Kadro
Esan GÜL
Esan GÜL
Çocuklarımız ve Adalet
Aslan DEĞİRMENCİ
Aslan DEĞİRMENCİ
Selahaddin Eyyubi´siz Ortadoğu Arayışı
Said Alioğlu
Said Alioğlu
Başlangıç Tarihi
Bitiş Tarihi
İstanbul için namaz vakitleri
İmsak Güneş Öğle İkindi Akşam Yatsi
06:34 08:20 13:17 15:37 17:55 19:29
Kuvvetli insan, kendi kendini yenen insandır

Hz. Muhammed
DOLAR
5.2964
EURO
6.0072
Belediye Seçimlerinden Ne Kadar Ümitli Olalım?
“Değerleri temsil etmek” fikrindeki naiflikle “imkânları Müslümanların lehine kullanmak” fikrindeki pragmatizm ve kayırmacılık bir araya gelebilir şeyler değildi.
Tarih: 23.1.2019 01:05:19
Nuri YILMAZ

Belediye Başkanı olmaya niyetlenen bir arkadaşım, “siyasete girsem ne dersin?” diye sormuştu, verilmiş bir kararı onaylatmak için. Ben de zaten bavulların hazır olduğunu görmezden gelerek “niçin?” diye sordum; “değerleri önceleyen bir Müslüman bu işi nasıl yapar, onu göstermek ve belediye imkânlarını Müslümanların lehine kullanmak için” cevabını verdi.

“Değerleri temsil etmek” fikrindeki naiflikle “imkânları Müslümanların lehine kullanmak” fikrindeki pragmatizm ve kayırmacılık bir araya gelebilir şeyler değildi. Kayırmacılığın kendisi daha baştan değerlerin ihlal edilmesi demekti. Siyasetteki İslamcı çizgi kendisini ifade ederken, “biz küfrün önündeki duvarız, ordunun önündeki akıncılarız; sizin adınıza savaş veriyoruz, bizim oluşturduğumuz güvenli alanda siz kirlenmeyin diye kirleniyoruz” diyegelmişti. Ve farklı İslam yorumları açısından düşündüğümüzde “dar´ül harp” anlayışına sahip olan Müslümanlar bu söylemi meşru görebilmekteydi.

Ona dedim ki; “´Ben savaşmaya gidiyorum´ diyerek siyaset yapmayı kendi fikir çizgim açısından doğru bulmuyorum ama tutarlı görüyorum. Eğer gerçekten sözüne sadık olursa benim nazarımda saygıyı hak eder. ‘Ben değerleri temsil etmeye gidiyorum´ diyenleri ise takdir ediyorum. Ne var ki bu çok ağır bir sorumluluktur; başarırsa Allah´ın lütfu onunla birlikte olsun, başaramazsa ‘bir kişi daha siyaset imtihanını kaybetti´ diyorum. Ama asla kabullenemeyeceğim şey ise ikisinin birbirine karıştırılmasıdır. Savaş fıkhında “hile” denilen şeyin değerler penceresindeki adı yalandır. Savaş fıkhında “ganimet” denilen şeyin değerler penceresindeki adı hırsızlık ve yolsuzluktur. Kendi safındakini korumanın adı adam kayırma, düşmanın adı ötekileştirme, düşmanına zarar vermenin adı zulümdür. Ve sen yeri geldiğinde değerlerden bahsedip, para, ihale konularında savaş mantığıyla davrandığında, tüm değerlerini bunlarla kirletmiş olursun.”

“Niye öyle olsun ki!” dedi; “Ben gideceğim ve hem imkânlardan Müslümanların istifade etmesini sağlayacağım, hem de bir Müslüman bu işi nasıl yaparmış göstereceğim.”

Bütün İslamcılar siyasete böyle mi başlamıştır bilmiyorum, ama varılan sonun ortak olması başlangıç için de aynı şeyi düşündürmüyor değil.

Peki, niye böyle oluyor? Bunların hepsi kötü insanlardı da biz mi fark etmedik? Elbette ki hayır! Çoğunun bizden bir farkı yoktu.
Zihniyet yanlış; bu iki mantık bir arada bulunamaz

Kavramlar ve olgular, zıtlarıyla bir arada bulunamazlar. Bir arada bulunmaya zorlandıklarında kaçınılmaz olarak zıtlarına dönüşürler. Bir iyi ve bir kötü insan aynı mekânda bir arada bulunabilir ama aynı insan hem iyi hem kötü olamaz. Genel olarak iyi bir tutum sergiliyorken, ara ara bilerek kötülükler de yapabilen bir kimse kötüdür. Çünkü güvenilmezdir, ne zaman iyilik yapacağını ne zaman kötülük yapacağını bilemezsiniz. Tüm iyi halleri, bilerek yapılan az sayıdaki kötülüğün içinde eriyip yok olur ve geriye kötülük kalır.
Tabii bir de kötülük alışkanlık yapar. Başlangıçta mecburiyetler, zorunluluklar gibi ikna edici kavramlarla başlar, ama sonra doğallaşır. Her an, her şey için yapılabilir hale gelir.

Varsayalım bir kişi siyasete atılırken, ben kötülük yaparak iyiye ulaşacağım gibi karikatür bir tutum sergilemedi. Gerçekten halis niyetle sahip olduğu değerlere uygun bir görev ifa etmeyi hedefledi. Görev başı yapar yapmaz, yukarıdan “falanca şahsı işe al, falan vakıf hayırlara hizmet ediyor oraya şu kadar para aktar” gibi talimatlar gelmeye başladığında, ya rest çekip yalnızlaşmak ya da âli menfaatler için görmezden gelmek gibi iki seçenekle karşı karşıya kalır. Talimatla adam almak kayırmacılıktır, “öteki”nin vicdanında rahatsızlığa yol açar. Hoşnutsuzluğu besler ve kayrılanlarla ötekileştirilenler arasında husumet meydana getirir. Hangi hayra hizmet ediyor olursa olsun, kayıt dışı ve yasal olmayan yollarla yapılan para aktarımları ise bir çeşit yolsuzluk ve hırsızlıktır. Böyle bir destekleme yapılıyorsa, hangi inançtan olursa olsun hiç birinin kayrılmaması, hiç birinin desteklenmemesi gerekir.

Herhangi bir makam, bu usulsüzlüklere evet derse, istese de istemese de yolsuzluğun ve hırsızlığın ortağı demektir. Başlangıçta talimatlara göre kasaya uzanan el, bir vakit sonra talimatsız olarak da uzanmaya başlar. Usulsüzlük bir ahlak halini alır. Değerler denilerek çıkılan yol bir çamur batağında sona erer.

İşte bu şekilde siyaset, nicelerini öğüttü ve öğütmeye devam ediyor.

Tüm bunlar, dürüst kimseler uzak durduğu için mi oluyor?
Siyasete ve belediyelere eleştiriler yapılmaya başlanınca, taraftar olanlar hemen şu argümana başvururlar: “Dürüst kimseler uzak durursa ortalık kötülere kalır.”

Gerçekten öyle midir? Şu an siyasette bulunanların hepsi kötü insan mıydılar? Bu sorulara “evet!” diye cevap vermek büyük bir haksızlık olur. Şu an belli koltuklarda oturan insanların çoğu “dürüst” kimselerdi. Ancak bugünkü siyaset yapma tarzı kimseyi temiz bırakmıyor. Çarkları arasında öğütüp kendisine uygun hale getiriyor.

Yanlışlık, siyasetin en tepesinden başlamakta. Yeri geldiği zaman en ulvi değerler adına ve en güzel sözlerle toplumun karşısına çıkanlar, toplumun önüne hedef koyarken o değerleri ağızlarına bile almıyorlar. “Yeniden diriliş” ve “büyük-lider ülke” söylemleri en geçerli değerler haline geldi. Oysa büyük, güçlü ve lider olmak tek başına sorun çözmez. Unutmamak gerekir ki, dünyada sokakta yaşayan insan nüfusunun en fazla olduğu ülkelerden biri, aynı zamanda dünyanın en güçlü ve en zengin ülkesi(ABD)´dir. Belki de binde biriyle tüm evsizlerin sorununu çözebilecek olan devasa bütçeler, sokakta yaşayan yüzbinlerce insanın hiçbir işine yaramaz. En gelişmiş teknolojiye sahiptirler, liderdirler ama sokaktadırlar. Onlara hiçbir faydası dokunmayan üst düzey imkânlar, güçlü ülkenin sadece güçlülerine hizmet eder, güçsüzlerine değil.

Büyüklük, güçlülük ve liderlik tek başına mutluluk getirmez, tek başına adaleti garanti etmez, erdemli olmayı sağlamaz. Ve haddizatında bunlar insani değil ilkel hayvani dürtülerdir. İnsan, adalet ve doğruluk adına güç talep eder. “Gücün adalet için olması” ise adaletin birinci değer olmasına bağlıdır. Sürekli yeniden diriliş türkülerinin söylendiği bir ortamda “elbette en yüce değer adalettir” demenin bir anlamı olmaz.

Nitekim siyasetçi “yerlilik” ve “millilik” talep etmiyor mu? Talep edilen ne adil olmak ne dürüstlük ne de ahlak! Siyasetçi “ben hırsızlık yapmayacak bir aday istiyorum” demiyor. “Ben söz konusu olduğumda dahi adaletten taviz vermeyecek kimseler istiyorum” demiyor. Güçlü ülke için, en yüce değeri millilik olan kimseler talep ediyor. Bu ülkede en fazla izlenen diziler, başrol oyuncusunun ülkesi için kanunları çiğnediği, ülkesi için çaldığı ve ülkesi için vurduğu dizilerdir. Yani adalet talep edilmediği gibi adaletsizlik pompalanmaktadır.

Bu tarz siyaset kimseyi temiz bırakmıyor. Her gireni öğüten ve kendisine benzeten bir mekanizmadır bu. Zihniyet değişmedikçe böyle de olmaya devam edecektir.

Yanlış yöntemle doğru menzile varılmaz

Kadimler, yanlış yöntemlerle doğru hedeflere varılamayacağını anlatmak için, “hedef özden bir parçadır” demişlerdir. Takip edeceğiniz yöntem, varmak istediğiniz menzile uygun olmak zorundadır. Kirlenerek temiz topluma, ahlâksızlık yaparak ahlâk toplumuna, haksızlık yaparak adalet toplumuna ulaşamazsınız. Kirleten bir yoldan geçmeyi tercih ettiyseniz, yanınızda kirlenmeye razı insanları bulursunuz ki çoğu zaten muhtemelen kirli kimseler olacaktır. Menzile yaklaştığınızı düşündüğünüzde “kirlilik sona erdi, artık temiz toplum zamanı” derseniz, karşınızda ilk olarak kirli veya kirlenmeye alışmış insanları bulursunuz. Değişmek isteseler de değişemezler. Siz onları değiştirmeye kalktığınızda ise beraber kirlenmiş olduğunuz için tüm açıklarınızı bilirler ve sizin başınızı yerler. Kendi sonlarına giderken sizi de beraberlerinde götürürler.

Peki değişim olmaz mı? Hiçbir şekilde doğru menzile varılmaz mı?

Elbette ki varılır, varılacak.

Ama kirlilerle değil, kirlilerin ardından gelecek temiz kimselerle. Siyasetin zihniyeti değiştiği zaman. Bir arada olmazları bir araya getirmekten vazgeçtiği zaman. Güç, büyüklük, yerlilik, millilik gibi ilkel dürtüler birinci kriter olmaktan çıktığı zaman. Adalet ve dürüstlük talep edildiği, layık olmayanlar dışlandığı zaman. “Yoksulun ve yetimin malıdır” diyerek en ufak bir yolsuzluğun hesabı sorulduğu zaman.

Bugün talep edildiğinde bugün, yarın talep edildiğinde yarın; siyaset anlayışı o kıvama geldiği zaman…

 
Okuyucu Yorumları (0 yorum)
Adınız Soyadınız *
Güvenlik *
Yenile
 
Yorumunuz *
Yazarın Diğer Yazıları
Çözüme Gerçekten Hazır mıyız ? (18 Kasım 2018 - Pazar)
Sayfa: